บทที่ 28 VTuberกับจอมมาร

จอมมารกำลังตระเวนเร่ร่อนอยู่ในเมือง 「คุคุคุ.......วันนี้จะไปทำอะไรเล่นดีนะ」 ตอนบ่ายวันอาทิตย์ ท่าทางพึมพำไปเดินไปคนเดียวดูยังกับคนต้องสงสัย การแต่งตัวที่โป๊เองก็เหมือนคนต้องสงสัย บางทีอาจจะเป็นแค่ผู้ต้องสงสัยธรรมดาจริงๆ ก็ได้ เดินเร่ร่อนโดยไร้จุดหมายไปเรื่อย ด้วยสภาพแบบนั้น จอมมารรู้ตัวอีกทีก็มาถึงสวนสาธารณะที่ชอบมาเล่นกับพวกเด็กเวรทั้งหลายอยู่เป็นประจำแล้ว 「หืม」 สวนวันนี้เงียบ เด็กๆ ไม่อยู่สักคน มีเพียงเด็กผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่บนม้านั่งแทน เสื้อเชิ้ตลำลองกับกางเกงขาสั้น ผมบ๊อบสั้นสีน้ำตาล หน้าม้าติดกิ๊บไว้ ถึงจะแต่งตัวต่างไป แต่หน้าตาแบบนั้นเคยเห็นมาแล้ว (นั่นมัน.......นักเรียนเมื่อคราวก่อนไม่ใช่เหรอ？) ไม่รู้ชื่อจริง แต่จำได้ว่าคนเรียกว่านานะล่ะมั้ง จอมมารเป็นพวกความจำดี นานะที่นั่งคนเดียวอยู่บนม้านั่งทำหน้าจริงจัง ไม่ได้สังเกตทางนี้ พอเห็นคนคุ้นหน้า (นิดๆ) ก็รู้สึกดีใจ จอมมารเลยเดินต๊อกแต๊กตรงไปหานานะ 「โอ โอ้ เจ้า— มาทำอะไรอยู่แถวนี้—」 แล้วจอมมารก็ยกมือขึ้น แต่นานะยังไม่ทันรู้ตัวว่าจอมมารอยู่ 「...............................」 มือข้างหนึ่งแตะปากจ้องสมาร์ตโฟนที่หมุนแนวนอนนิ่ง ไม่รู้กำลังดูอะไรอยู่กันแน่ 「นี่เจ้า?」 สมาธิสุดยอด ต่อให้จอมมารนั่งลงข้างๆ ก็ยังคงจ้องจออยู่ มองดูแล้วที่หูของนานะมีอะไรสักอย่างห้อยเหมือนเศษเส้นอุด้งーซึ่งก็คืออุปกรณ์ที่เรียกว่าหูฟังไร้สาย แต่ว่าจอมมารไม่เข้าใจนักเลยดึงออกมาก่อน ป๊อบ 「เฮ้ย นี่เจ้า! อย่ามาเมินข้านะ!」 จอมมารตะโกนใส่ข้างหู 「กี๊ยยยยยยยยยยยยยยยย!!」 ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องก็ดังก้องไปทั่วสวน นานะที่ถูกดึงสติกลับสู่ความเป็นจริงอย่างฉับพลัน หน้าขึ้นสีแดงเถือกแล้วทรุดหล่นจากม้านั่ง จากนั้นก็เข้าสู่ภาวะตื่นตระหนกเพราะอยู่ๆ โดนดึงหูฟังอีกข้างออก ทำให้ลนลานจนสมาร์ทโฟนตกลงพื้น ทำให้หน้าจอถูกหงายขึ้น แล้วสิ่งที่นานะกำลังดูอยู่เมื่อครู่ก็เล่นต่อทันที 『แฮ่ก.........แฮ่ก.........สุดยอดเลยนะ............♡』 เสียงชวนส่อไปในทางลามกดังก้องอยู่ระหว่างทั้งสองーー！！ 「นี่มันอะไรกัน？」 「อย่าดูววว!!」 นานะพุ่งเข้ามาปิด 『อีก..........มองสึบากิให้เยอะๆ เลย..........♡』 「ก็พูดว่าให้ดูอยู่นี่ไง？」 「ไม่ได้พูด!!」 นานะยังขู่ฟ่อๆ อยู่ในท่านั่งขดเป็นก้อนเหมือนแมว จอมมารคิดในใจว่าแค่เจ้าตื่นตูมแล้วหัวเสียเองคนเดียวเท่านั้น แต่เพราะเห็นว่าเจ้าตัวทำท่ารังเกียจจึงไม่ซักไซ้อะไรต่อ จอมมารเป็นผู้ใหญ่แล้ว

「วีทูเบอร์?」 ไม่นานหลังจากนั้นเมื่อ นานะ สงบลงก็ได้เล่าให้ฟัง 「ไม่ใช่วีทูเบอร์ที่ลากเสียงแบบนั้นนะ ต้องเรียก VTuber ต่างหาก」เธอท้วงอย่างใจเย็นพร้อมอธิบายรายละเอียดต่อ ไปให้สุดแล้วสรุปสั้นๆ ว่า VTuber คือสตรีมเมอร์ที่สวมทับด้วยภาพ (อวตาร์) พูดให้กระชับชัดเจนก็คือคล้ายๆ รายการวิทยุอย่างหนึ่ง 「วันนี้เดิมทีว่าจะออกไปข้างนอกกับยูกะจิ แต่ดันมาถึงจุดนัดเร็วไปเลยนั่งฟังไลฟ์ย้อนหลังอยู่」 「ไลฟ์ย้อนหลังเหรอ」 「แล้วก็เด็กคนนี้เป็นสตรีมเมอร์คนโปรดฉันเอง ตั้งคอนเซปต์ว่าเป็นภูตดอกไม้ น่ารักมาก แถมคุยก็เก่ง ฟังแล้วเหมือนได้มีเพื่อนผู้หญิงคุยด้วย เป็นสตรีมเมอร์ที่ดีสุดๆ เลย แนะนำสุดๆ ชื่อ ฮานะบาจิ สึบากิ น่ะ」 「ฮานะบาจิ สึบากิ」 กับสายคำศัพท์ที่ไม่ค่อยเข้าใจ ทำเอาจอมมารเอียงคอ นานะหันหน้าจอให้จอมมารดู บนขอบจอนั้นมีภาพฮานะบาจิ สึบากิที่กำลังกระดุ๊กกระดิ๊กอยู่ จอมมารยังไม่ค่อยเก็ทถึงความดีงามของ VTuber เท่าไหร่จึงพยักหน้าตามส่งๆ ว่า「โฮ่ว ก็ดูสุดยอดดีนี่」ด้วยความสนใจเป็นศูนย์ นอกเรื่องหน่อย นานะมีนิสัยแปลกๆ พอเจอคนที่ไม่แสดงท่าทีรังเกียจก็จะรีบดูดเข้ากลุ่มโดยไม่ถามไถ่ทันที 「โอ๊ะ! สมกับเป็นเด็กชมรมการแสดงจัง ดูท่าจะสนอกสนใจสุดๆ เลยนะ!」 「เจ้าดูตรงไหนถึงสรุปได้แบบนั้นกันเนี่ย」 แล้วก็รีบแก้ว่า ข้าเป็นจอมมารนะ! จอมมารว่าอย่างนั้น นานะพยักหน้า ฮึมฮัมเห็นด้วย 「มาโอจังเหรอ เป็นชื่อที่ไม่ค่อยเห็นเลยเนอะ」 「ไม่ใช่มาโอ แต่เป็นจอมมารต่างหากนะ？」 「ว่าแต่ มาโอจัง ไม่คิดเหรอว่าอยากตามเข้าไปอีกในไลฟ์ของสึบะโกะอีก...........」 「เจ้านี่เป็นพวกคุยกันไม่รู้เรื่องหรือไง？」 「ไม่เป็นไรหรอก! ถ้ามาโอจังเริ่มดูไลฟ์ของสึบะโกะ เดี๋ยวก็ต้องกลายเป็นเหมือนฉันแน่นอน」 「ก็คือให้ไปร่วมแก๊งพวกหลุดโลกสินะ？」 เพิกเฉยต่อจอมมารที่คอยสวน นานะควักหูฟังไร้สายออกมา แล้วอัดหนึ่งข้างเข้าหูขวาของจอมมารด้วยความเร็วแทบมองไม่ทัน อีกข้างก็เสียบเข้าหูซ้ายของตัวเอง 「ทำอะไรของเจ้าฟะ!!」 「เอ้าเอ้า! ลองฟังก่อนสักครั้งสิ? แล้วจะชอบมากๆ แน่」 「บอกแล้วไงว่าข้าไม่ได้สนー」 เพิกเฉยต่อการปฏิเสธของจอมมาร นานะก็แตะปุ่มเล่น วิดีโอที่ถูกค้างไว้เริ่มเล่นต่อ 『ฮ้าาาาา...............♡」 「จ๊วบบบบบบบบ!! ซูบบบบบบบบบบบบ!!』 「อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!」 ความรู้สึกราวกับมีลิ้นแทรกวนลึกเข้าถึงก้นบึ้งของรูหูโจมตีจอมมารอย่างกะทันหัน สันหลังไหลวูบซ่า สมองเหมือนกำลังถูกดูดออกไป 『ต่อไปจะทำด้านตรงข้ามนะ.........♡』 พอกระซิบบอกเท่านั้น จอมมารก็เริ่มกลัว เลยกระชากหูฟังออกแล้วฟาดลงพื้น 「เดี๋ยวก่อน มาโอจัง!!! อยู่ๆ ทำไม— อ๊ะ อ๊ะ....... โดนคว้านลึกๆ อยู่...........!」 「เจ้านี่ต้องมีตรงไหนเพี้ยนๆ อยู่แน่ๆ.........」 บนม้านั่งในสวนーที่นั่นมีร่างนักเรียนหญิงทำหน้าล่องลอยเคลิบเคลิ้ม กับหญิงอีกคนในคอสเพลย์ประหลาดๆ ที่ยืนมอง เป็นเหตุการณ์ตอนเที่ยงวันอาทิตย์ 「ดูเหมือนว่าเริ่มจากเลียหูทันทีมันแรงไปสำหรับเธอนะ」 นานะก้มเก็บหูฟังที่ถูกปา พลางยักไหล่ท่าทีเหมือนจะว่า ก็เพราะมือใหม่มันก็เป็นซะอย่างนี้ แล้วก็เล่าด้วยท่าภูมิใจว่า ASMR คือหนึ่งในรูปแบบไลฟ์ที่ฮานาบาจิ สึบากิถนัดที่สุด 「ถ้ายังสนุกกับนี่ไม่ได้ ก็ยังเรียกว่าผึ้งเต็มขั้นไม่ได้หรอกนะ มาโอจัง」 「ไม่ๆ ข้านี่ไม่ได้คิดอยากจะเป็นเจ้าผึ้งอะไรนั่นเลยสักนิดนะ？」 「งั้นลองไล่ฟังจากแบบนุ่มๆ กว่านี้อีกหน่อยไปทีละขั้นดีไหมล่ะ」 「ช่วยฟังที่ข้าพูดบ้างสักนิดได้ไหม！！」 นานะยัดหูฟังเข้าไปในหูของจอมมารโดยไม่ฟัง ตัวเลือกว่า ไม่ฟัง นั้นสำหรับจอมมารนั้นดูเหมือนไม่มีอยู่อีกแล้ว 「ว่าแต่ เจ้าเมื่อกี้ยังเขินๆ อยู่นี่นา」 「ก็พอรู้แล้วไงว่ามาโอจังก็พวกเดียวกัน.......」 「ไม่ได้พวกเดียวกันสักหน่อยนี่นา！？」 「ฟุฟุฟุ.... ก็แค่ตอนนี้ล่ะนะ........」 「เลิกทำหน้าภูมิใจแบบนั้นเดี๋ยวนี้นะ！！」 พอจอมมารสวนไปเท่านั้น ความบ้าคลั้งของนานะก็ยังไม่หยุด ด้วยความเร็วเหนือสายตา เธอดึงคลิปที่เหมาะสุดๆ สำหรับล่อจอมมารให้จมปลักออกมาจากไลฟ์ย้อนหลังที่สร้างไว้ แล้วกดเล่น 「ว่าแต่ สึบะโกะปกติเขาก็สตรีมค่อนข้างใสๆ นะ ไม่นานมานี้ก็เพิ่งมีสตรีมคุยเล่นแบบนี้อยู่เลย」 พร้อมกับกดเล่นก็ลากแถบเวลาไปยังช่วงที่การคุยคึกคักที่สุด สำหรับนานะแล้ว การหา จุดที่ตลก เป็นเรื่องง่ายดายสุดๆ ก็เพราะฉากที่ยอดเล่นสูงมันโชว์เด่นชัดยังไงล่ะ！ หลังการโหลดชั่วพริบตา ทอร์กสุดคมของฮานะบาจิ สึบากิที่การันตีเสียงหัวเราะก็พุ่งออกมาー！ 『นี่ทุกคน ฟังนะ! นึกขึ้นได้ว่าเมื่อไม่นานมานี้สึบากิอะ เจอประสบการณ์แบบสุดๆ เลย ตอนเดินบนถนนอยู่ก็มีหมาตัวหนึ่งเดินเข้ามาจากทางโน้นนะ แล้วก็แบบ “ว้าว หมาน่ะสิ น่าร้ากก” เลยย่อตัวลงไปน่ะ แล้วรู้ไหมว่าเจ้าตัวนั้น จริงๆ คืออะไร ก็แค่ถุงพลาสติกเฉยๆ น่ะ!』 「.................................」 『อาฮาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ตลกใช่ม้า！』 「.................................」 นานะยิ้มกว้างเต็มหน้าแล้วมองจอมมาร 「เห็นไหม? ตลกสุดๆ เลยใช่ม้า！」 ไม่เห็นตลกเลยโว้ย 「ฟุฟุฟุ มาโอจัง เพราะมันตลกเกินไปจนพูดไม่ออกเลยสินะ.........！」 ก็คือเบื่อจนพูดไม่ออกอยู่นี่ไงー？ 「..............」 จอมมารจ้องมองฮานะบาจิ สึบากิที่ในจอทำหน้าเพลิดเพลินพลางพูดว่า『แล้วก็นะ แล้วก็นะー』 จ้องมองอย่างพินิจพิเคราะห์ นอกเรื่องหน่อยก็คือ จอมมารนั้นคือราชาผู้ครองต่างโลก สมรรถนะทางกายภาพสูงกว่ามนุษย์อย่างเทียบไม่ติด หูจอมมารได้ยินแม้แต่เสียงกรอบแกรบของ G ในห้องข้างๆ ตาจอมมารลืมในสระคลอรีนจัดได้โดยไม่แดง และปากจอมมารแม้วันถัดจากกินอาหารที่มีกระเทียมก็ยังหอม 「............」 （มาโอจัง...... โฟกัสฟังสุดๆ เลย.......！ สมองโดนเสียงของสึบะโกะเล่นงานเข้าให้แล้วแน่เลยนะ ความรู้สึกนั้นฉันเข้าใจดี....... ก็เสียงของสึบะโกะมันเหมือนยาไงล่ะ........） นานะกอดอกพยักหน้าด้วยท่าทีพึงพอใจ ความไม่ตลกของทอล์กหลังจากอวยไว้สูงลิ่วมันก็จริงที่ถึงขั้นทำให้คนพูดไม่ออกได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด จอมมารกำลังตั้งใจฟังสตรีมของฮานะบาจิ สึบากิด้วยเหตุผลอีกอย่างหนึ่ง 「........ฮึม」 พลางพยักหน้าอย่างลึกซึ้ง จอมมารก็คิดขึ้นมาเงียบๆー （นี่มันเจ้ายูกะจิที่ว่าอะไรนั่นนี่นาー） จอมมารนั้นหูดี เอาเป็นว่าหูดีมากๆ คนที่เคยได้ยินเสียงสักครั้ง ต่อให้เปลี่ยนโทนเล็กน้อยก็ไม่ค่อยจะฟังผิด เสียงที่ได้ยินผ่านหูฟังคือของยูกะที่เพิ่งเจอกันเมื่อวันก่อนนั้นไม่ผิดแน่ พอนึกภาพยูกะที่หน้าตาเหมือนแยงกี้แต่สตรีมด้วยเสียงหวานเลี่ยน จอมมารก็ทำหน้าตายตามปกติ 「ว่าไปแล้ว ยังมีสตรีมแบบนี้อีกนะ！」 อีกด้านหนึ่ง นานะก็พร้อมเต็มที่แล้วจะดึงจอมมารเข้าพวก สลับวิดีโอ 『งั้นต่อไปมาแคะหูกันนะー♡』 （อู้วว........） 『ฟู่ว์♡』 （อู้วว.........） 「ว่าแต่สึบะโกะมีผู้ชมผู้หญิงเยอะพอตัวเลยนะ! ดูนี่สิ สตรีมนี้！」 นานะสลับวิดีโอ 『นี่ ดูคนนี้สิ! น่ารักสุดๆ 〜♡』 ดูเหมือนจะเป็นสตรีมเช็กชุดออกเดทของผู้ชม ฮานะบาจิ สึบากิยิ้มอยู่ติดๆ กับภาพเด็กผู้หญิงในชุดหวาดเสียว ว่าแต่จอมมารสายตาก็ดีเหมือนกัน （นี่ก็เจ้ายูกะจิที่ว่าอะไรนั่นนี่นาー） จอมมารจับได้ในพริบตาถึงตัวตนที่แท้จริงของภาพเซลฟี่ที่โชว์อยู่บนหน้าจอ 『ถึงจะแอบจัดจ้านไปหน่อย แต่เด็กที่แต่งแฟชั่นแบบนี้ได้ก็ดีนะ หน้าเองก็คงน่ารักด้วยล่ะ』 （ชมตัวเองอยู่นี่หว่า.......） 『สึบากิก็อยากลองไปเดทกับเด็กแบบนี้จังน้าาา♡』 （ไอนี่โคตรอันตรายเลยไม่ใช่รึ） ในหัวของจอมมารตอนนี้ข้ามอวาตาร์ของฮานะบาจิ สึบากิไป กลายเป็นภาพยูกะลอยขึ้นมาแทนแล้ว 「ดูเหมือนกำลังจมปลักไปเรียบร้อยแล้วนะ........มาโอจัง.........！」 นานะเปลี่ยนวิดีโอด้วยจังหวะที่รอคอย เป็นสตรีม ASMR ล่อแหลม （ตอนนี้ที่เริ่มมีภูมิต้านแล้วล่ะก็ มั่นใจว่า มาโอจังต้องยอมรับได้แน่นอนー！） คราวนี้แหละต้องได้เคลิ้มไปด้วยกันー （จมปลักไปซะะะะะะะะะ！！） นานะแตะปุ่มเล่นด้วยหัวใจที่อัดแน่นไปด้วยความดีใจที่เจอสหาย และความปลื้มที่เจอเพื่อนแบ่งปันงานอดิเรกลับー！ 『แฮ่กกกกก♡ซูบบบบบบบบบบบบบบ！！』 「ก๊วววววววววววววววววววววววววววววววววววว！！」 ความรู้สึกราวกับมีลิ้นยัดลึกเข้าไปถึงก้นหูเล่นงานจอมมารอีกครั้งแบบไม่ทันตั้งตัว กระดูกสันหลังเสียวซ่านหนักมาก รู้สึกเหมือนอะไรสำคัญที่ไม่ควรถูกดูด กำลังถูกดูดออกจากหู 「น่าขยะแขยงโว้ย ไอบ้าเอ้ยยยยยยยยยยยยยย！！」 จอมมารคว้าแล้วขว้างหูฟังทิ้งโดยไม่ฟังเหตุผล 「เดี๋ยวสิ มาโอจัง！！?ทำอะ— อ๊ะ อ๊ะ..........ไม่ไหวแล้ววววว....！」 「เจ้านี่ว่าแล้วเชียว แปลกชะมัด.......」 บนม้านั่งในสวนーที่นั่นมีร่างเด็กม.ปลายที่ยังคงทำหน้าล่องลอยเป็นสุข กับหญิงอีกคนในชุดคอสเพลย์ประหลาดที่กำลังผงะถอยอยู่ เป็นช่วงสายวันอาทิตย์ ไม่นานยูกะก็มาถึง 「ขอโทษ มาช้านิดหน่อย」 น้ำเสียงเป็นธรรมชาติสุดๆ มองยังไงก็ไม่เห็นเป็นสาวลามกที่แอบเลียหูอยู่หลังฉากแล้วพูดว่า『สุดยอดเลยนะ......♡』 「ไม่ๆ ไม่เป็นไร เราก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน」 ราวกับว่าได้ฟัง ASMR จนบางอย่างได้รับการเติมเต็ม สีหน้าที่ตอบยูกะนั้นดูพึงพอใจอยู่ลึกๆ พอยูกะถามอย่างสงสัยว่า ว่าแต่ทำไมถึงอยู่กับคนชมรมละคร? นานะก็ยืดอกทำท่าฮึ่มๆ 「ยูกะจิ ไม่ใช่คนชมรมละครนะ แต่เป็นมาโอจัง วันนี้เพิ่งได้เป็นเพื่อนกัน」 「เหรอ」 「ว่าแต่เมื่อกี้ยังฟังสตรีมของสึบะโกะด้วยกันอยู่เลย」 「.......เหรอ」 ยูกะสะดุ้งเล็กน้อยอยู่ชั่วแว็บ แต่นานะดูจะไม่ทันสังเกต นานะพูดต่อด้วยท่าทีภูมิใจ 「ว่าแต่มาโอจังก็กลายเป็นแฟนสึบะโกะแล้วด้วยนะ」 「ยังไม่ได้เป็นสักหน่อยนะ？」 「เราได้ผ่อนคลายไปด้วยกันกับ ASMR นะ.......」 「แต่ข้าไม่ได้ผ่อนคลายเลยสักนิดนะ？」 หลังจากนั้นอะไรก็ช่าง สุดท้ายตามแผน นานะกับยูกะก็ตกลงจะออกไปด้วยกัน ยูกะถามชิลๆ ว่า ถ้าว่างก็ไปด้วยกันไหม? จอมมารเองก็ว่างจนเบื่อเลยพยักหน้า ที่ที่ทั้งสามมุ่งหน้าไปคือศูนย์การค้าใกล้ๆ เพราะการแต่งตัวของจอมมารมันล้ำเกินไป เลยต้องหาเสื้อผ้าปกติให้ ระหว่างนั้นยูกะก็ยัดเยียดชุดโกธิคโลลิต้าให้อย่างว่า นี่ อันนี้เหมาะกับเธอดีป่ะ? ทำให้จอมมารคิดว่า ยัยนี่คงเล็งข้าอยู่แน่ แล้วก็ระแวงอยู่พักหนึ่ง อนึ่ง จอมมารได้ซื้อชุดโกธิคลอลิต้านั้นแล้ว