บทที่ 26 มือใหม่ก็ทำได้ง่ายๆ!! คอร์สสอนทำข้าวแกงกะหรี่

ในครัวห้องคหกรรม นักเรียนหญิงม.ปลายสองคนก้มหัวอยู่ 「สวัสดีค่ะ! ยินดีต้อนรับสู่คลาสทำอาหารของนานะกับชิโนะ!」 นานะเงยหน้าขึ้นพร้อมยิ้มสดใสให้ดูดีในวิดีโอ 「……」 แต่ข้างๆ กันนั้น สีหน้าชิโนะกลับไม่สู้ดี 「ชิโนะจัง？」 「ขอแก้ไขค่ะ หากช่วงเวลาที่รับชมวิดีโอเป็นตอนเช้าตรู่ควรกล่าวว่าสวัสดีตอนเช้า ตอนกลางคืนควรกล่าวว่า สวัสดีตอนค่ำ จึงขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ」 「ชิโนะจัง？」 เป็นอะไรเหรอ? 「ฉันระมัดระวังไม่ให้เกิดความเข้าใจผิด เผื่อถึงยุคนี้ที่เข้มงวดเรื่องข้อควรระวัง」 「ทำหน้าภูมิใจแล้วพูดอะไรสักอย่างอยู่.......」 ชิโนะที่ทำตัวสง่าทั้งที่ไม่จำเป็น ทำให้นานะเอียงคอ。「ไม่ต้องไปซีเรียสขนาดนั้นทุกคนก็น่าจะเข้าใจอยู่แล้วมั้ง？」 「คิดง่ายไปนะ นานะ」 เพี้ยะ! ฝ่ามือของชิโนะฟาดแก้มนานะーー! 「ทำไมละเนี่ย！？」 「ถ้าเผยแพร่ข้อมูลผิด แล้วไปเป็นชนวนให้เกิดเหตุเรื่องใหญ่ขึ้นมา จะทำยังไงล่ะ ตอนนี้คือยุคใหม่ เพื่อขจัดอคติและการเลือกปฏิบัติ เราต้องใส่ใจสูงสุดไม่ให้ทำร้ายใครในทุกทาง」 「เมื่อกี้ก็ความรุนแรงที่ทำร้ายคนชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ!」 การลงโทษทางร่างกาย 「เพื่อการศึกษาการลงโทษทางร่างกายก็เลี่ยงไม่ได้」 「ความคิดนี่มันยุคโชวะชัดๆ !!」 「ถ้าเด็กเอาไปเลียนแบบแล้วกลางคืนยังทักว่า『สวัสดีตอนเช้า』 เธอรับผิดชอบได้เหรอ？」 「เริ่มพูดเหมือนพวกคอมเพลนเนอร์ตัวปัญหาแล้วนะ......！」 「ดังนั้นวิดีโอวันนี้จะพยายามอย่างที่สุดในถ้อยคำและการกระทำ ที่คิดเผื่อข้อมูลที่ถูกต้องและการใส่ใจต่อทุกฝ่าย」 「งั้นมันจะกลายเป็นวิดีโอที่อึดอัดจนหายใจไม่ออกเลยนะนั่น.......」 「---นั่น เป็นการวิจารณ์การที่คำนึงถึงข้อควรระวังด้วยหรือเปล่า」 「ไม่เลย ไม่ได้ตั้งใจแบบนั้นซักหน่อย」 「ช่วยไม่ได้หรอก นานะ ก็ยุคมันเป็นแบบนี้ ต้องงดเว้นคำพูดการกระทำรุนแรง ยูกะก็คิดแบบนั้นใช่ไหม？」 「ก็ใช่นะ」 ยูกะพยักหน้าจากอีกฝั่งกล้อง ทำไมไม่รู้เธอกลับมองออกไปนอกหน้าต่าง 「ทำไมหลบสายตาล่ะ ยูกะจิ」 「ปะ เปล่านี่？」 ในฐานะคนที่ปกติสตรีมเลียหูซ้ำๆ อยู่ ตีลังกาอยู่บนเส้นกติกา YouTube ก็เลยเก้อๆ เขินๆ 「ว่าแล้ว วันนี้การทำแกงกะหรี่ของเราจะเสิร์ฟด้วยคอนเทนต์ใสสะอาด ที่ทบซ้อนการใส่ใจอย่างถึงที่สุด」 ชิโนะกล่าวอย่างเยือกเย็น 「ว่าแต่ การทำแกงกะหรี่เนี่ย คำพูดอันตรายมันจะโผล่มายังไงกันล่ะ......？」 นานะทำหน้าฉงน แล้วการถ่ายทำทำแกงกะหรี่ก็เปิดม่านขึ้นในบรรยากาศนั้น 「เอ่อ งั้นก่อนอื่นจะเริ่มจากแนะนำวัตถุดิบของแกงกะหรี่นะคะ! วัตถุดิบวันนี้คือสิ่งนี้! แครอทกับมันฝรั่ง แล้วก็เนื้อวัว รูส์สำเร็จรูป! สรุปคือแกงกะหรี่ธรรมดาๆ แสนเรียบง่ายー」 「เดี๋ยว」 「หืม？」 ดันแว่นแกร๊ก 「คำว่า ธรรมดา นี่คืออะไรเหรอ？」 「นี่มันน่ารำคาญสุดๆ เลยนะ........」 ดูเหมือนคำว่า "ธรรมดา" จะไปติดกับข้อควรระวัง นานะจึงเปลี่ยนคำพูดเป็น 「เป็นสูตรที่พบได้บ่อยในครัวเรือนทั่วไปค่ะ」 「........งั้น ตั้งหลักแล้วไปต่อกับการทำแกงกะหรี่นะ! ก่อนอื่นเริ่มจากการหั่นผัก! ทีนี้ ตอนถือมีดให้ทำมือแมวー」 「เดี๋ยว」 「.........หืม？」 ดันแว่นแกร๊ก 「มือแมว คืออะไร？」 「...............」 นานะทำหน้าหมดชีวิตแล้วก็ยกตัวอย่างให้ดูว่า 「มือแมวคือแบบนี้ค่ะ」 「งั้นเริ่มหั่นผักล่ะนะーー」 「ขอเสริมค่ะ」ดันแว่นแกร๊ก。 「ชิโนะจัง？」 「ตอนนี้นานะถือมีดอยู่ก็จริง แต่นี่เพื่อการทำอาหารเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาจะฝ่าฝืนกฎหมายอาวุธปืนและของมีคมแต่อย่างใด」 「ชิโนะจัง？」 「เพิ่มเติม กฎหมายอาวุธปืนและของมีคมชื่อเต็มคือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการครอบครองอาวุธปืนและของมีคม ซึ่งตามกฎหมายนี้ การพกพามีดหรือปืนโดยไม่มีเหตุผลเป็นสิ่งต้องห้าม กรณีมีด หากพกมีดที่ความยาวคมเกิน 6 เซนติเมตรโดยไม่มีเหตุผล จะมีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 300,000 เยนー」 「ยาวเกินไปแล้ว!」 ฟังคำอธิบายจนเบื่อแล้วนะ! 「ทั้งหมดนี้ก็เพื่อการคำนึงไม่ให้เกิดอคติ การเลือกปฏิบัติ และความผิดพลาด」 「แค่ถือมีดเพื่อทำอาหาร ฉันไม่คิดว่าจะมีปัญหาขนาดนั้นนะ!!」 「ถ้าดูวิดีโอแล้วไปพกมีดเดินเล่นล่ะยุ่งเลย」 「ไม่มีเด็กแบบนั้นหรอก!!」 「จะจริงเหรอーมันก็ไม่แน่นะ」 ดันแว่นแกร๊ก。 「ว่าแต่ ไอ้ที่ทำดันแว่นอยู่พักใหญ่แล้วนั่นมันอะไร!!」 「เลียนแบบคนขี้บ่นเรื่องข้อควรระวัง」 「ชิโนะจังนี่แหละที่เต็มไปด้วยอคติมากที่สุด!!」 「ไม่ใช่อคติ」 「งั้นอะไรล่ะ？」 ชิโนะดันแว่นอีกครั้ง แล้วเอ่ยอย่างภาคภูมิ 「—ความเห็นส่วนบุคคล」 「คำที่สะดวกดีนะ........」 「ถ้าโดนทักเรื่องยุ่งยาก ก็ตอบกลับด้วยคำนี้หมดก็พอ」 「งั้นเหรอ」 นานะคิดว่า งั้นก็ใช้คำนี้ไปซะทุกเรื่องเลยสิ แต่ก็กลั้นไม่พูดออกมา 「ว่าแล้ว ก็ฮึดใหม่ เริ่มทำแกงกะหรี่กันต่อเถอะ」 「ใช่เลย! งั้นเริ่มจากปอกผักก่อนー」 「ตรงนี้มีข้อควรระวังค่ะ ตายอดมันฝรั่งมีพิษอย่างโซลานีนกับชาโคนีน ดังนั้นตอนปอกต้องเอาตายอดออกให้หมด อีกทั้งมันฝรั่งที่ผิวเปลี่ยนเป็นสีเขียวก็มีความเสี่ยงต่ออาหารเป็นพิษー」 「ชิโนะจัง？」 「อีกอย่าง ในวิดีโอนี้เราใช้แครอทเป็นส่วนผสมแกงกะหรี่ แต่นี่เป็นเพียงตัวอย่างสูตรหนึ่งเท่านั้น ไม่มีเจตนาจะบังคับให้เด็กที่ไม่ชอบแครอทต้องกินแครอท โปรดเข้าใจด้วย」 「ชิโนะจัง？？？？？？？」 「ขอพูดนอกเรื่องนะคะ ทราบไหมว่าทำไมในหมู่เด็กเล็กถึงมีเด็กที่ไม่ชอบแครอทเยอะ แปลกใจใช่ไหมคะ ว่าสาเหตุที่ไม่ชอบแครอทนั้นหลากหลายมาก เช่น ไม่ชอบสัมผัสเวลาต้ม สีมันไม่ถูกใจ ออกหวานๆ เลยไม่ชอบ...... เป็นต้น เหตุผลที่เด็กแต่ละคนรู้สึกไม่ชอบแตกต่างกันไป ทั้งที่ถูกใช้ในอาหารมากมายอย่างแพร่หลาย แต่รสชาติก็ยังมีเอกลักษณ์อยู่หน่อยๆ เลยเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีมาตรการที่สอดคล้องกับสาเหตุของความรู้สึกไม่ชอบนั้น」 「เอ่อ」 「ว่าแต่ว่า ในวิดีโอนี้เราใช้เนื้อวัวนะคะ แต่ไม่ได้มีเจตนาจะปฏิเสธการทานมังสวิรัติแต่อย่างใด ทั้งหมดนี้เป็นผลจากการวิเคราะห์แนวโน้มผู้ชมของวิดีโอ พบว่าอัตราส่วนชายผู้ใหญ่ที่ทานเนื้อเป็นประจำมีมาก จึงตัดสินเมนูเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการทำวิดีโอให้ตรงกับความต้องการเท่านั้นเองอาー」 「บอกแล้วไงว่ายาวไปแล้วนะหาาาาาาาาาาาาา！」 หลังจากนั้นทุกครั้งที่นานะทำอะไร ชิโนะก็จะสอดแทรกข้อควรระวัง ทำให้ความยาววิดีโอยืดออกเละเทะ ผลคือแกงกะหรี่ก็ออกมากึ่งๆ ไม่ค่อยดีนัก แต่เพื่อเกรงใจผู้ผลิตรูส์สำเร็จรูป จึงต้องส่งยิ้มให้กล้องแล้วพูดว่า 「อร่อยจังนะ!」 ในสภาพนั้นขณะเช็กวิดีโอที่เสร็จแล้ว ชิโนะก็ถามขึ้น 「คิดว่าวิดีโอนี้สนุกไหม？」 นานะตอบ 「เป็นความเห็นส่วนบุคคลนะ แต่มีแต่ข้อควรระวังเต็มไปหมดเลย ไม่ค่อยสนุกอ่ะ」 「ถ้าคิดว่าเอะอะก็อ้างว่าเป็นความเห็นส่วนบุคคลแล้วอะไรก็อนุโลมได้ล่ะก็ คิดผิดใหญ่เลยนะ นานะ」 「แต่คนที่พูดก่อนคือชิโนะจังเองนี่！？」 อนึ่ง วิดีโอนั้นก็ถูกเก็บเข้ากรุไปเพื่อคำนึงถึงข้อควรระวัง