บทที่ 34 มือใหม่ก็ทำได้ง่ายๆ ! คอร์สเรียนทำช็อกโกแลตที่อัดแน่นไปด้วยความรัก

นักเรียนหญิงม.ปลายสองคนโค้งคำนับกันในครัวของห้องคหกรรม 「สวัสดีค่า! ยินดีต้อนรับเข้าสู่ห้องเรียนทำอาหารของนานะกับเมย์นะคะ!」 「ดีจ้า~☆ วันนี้ชิโนะซังลาหยุด เค้าเลยมารับหน้าที่แทนค่า~☆」 ตัวละครใหม่ค่า~☆ เมย์หันไปโพสท่าอ้อนใส่กล้อง นี่เป็นผลงานแรกหลังจากที่ได้เข้ามาเป็นพวกพ้องในชมรมวิจัยการทำอาหาร เรียกว่าผลงานแรกหรือยังไงดี เดิมทีชมรมวิจัยการทำอาหารก็ไม่ได้ทำกิจกรรมอะไรเป็นชิ้นเป็นอันนอกจากทำคลิปวิดีโออยู่แล้ว 「เมย์จัง เมนูวันนี้คืออะไรเหรอ」 「ค่า~! วันนี้เราจะมาทำบอนบอนช็อกโกแลตกันค่า~♡」 「บอนบอนช็อกโกแลต」 「รุ่นพี่รู้จักไหมคะว่าบอนบอนช็อกโกแลตคืออะไรเอ่ย?」 「เอ่ออ แบบที่ใส่เหล้า–」 「นั่นมันวิสกี้บอนบอนนะคะ」 「เอ๊ะ ค่ะ」 「นิยามของบอนบอนช็อกโกแลตคือช็อกโกแลตขนาดพอดีคำค่ะ ซึ่งต้นกำเนิดมาจากขนมบอนบอน ขนมบอนบอนคือขนมที่หุ้มด้วยเปลือกน้ำตาล บอนบอนช็อกโกแลตก็คือการเปลี่ยนส่วนเปลือกที่ว่าให้กลายเป็นช็อกโกแลต ส่วนวิสกี้บอนบอนก็คือแบบที่ไส้ข้างในเป็นวิสกี้ค่ะ เพราะงั้นบอนบอนช็อกโกแลตที่เราจะทำกันในครั้งนี้เลยไม่ได้ใส่เหล้าค่ะ」

「เอ๊ะ อะ ค่ะ」 「จะว่าไปแล้ว คำว่าบอนบอนในขนมบอนบอนเนี่ย ว่ากันว่าเป็นคำที่เอาคำว่า 『บอน』 ในภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า 『ดี』 มาซ้อนกันสองคำด้วยนะคะ☆」 「รู้ลึกจังเลยน้า」 「อะฮะ☆ มันแน่อยู่แล้วค่า! ก็เค้ามีความเป็นกุลสตรีสูงนี่นา」 「ว้าว พึ่งพาได้จังเลยน้า」 นานะประกบมือเข้าหากันอย่างปลาบปลื้มด้วยท่าทางไม่ทุกข์ร้อน พอลองนึกดูแล้ว การถ่ายทำคลิปห้องเรียนทำอาหารที่ผ่านมา โดยพื้นฐานแล้วจะเป็นการทำอาหารไปพร้อมๆ กับต้องคอยดูแลชิโนะไปด้วย ดีไม่ดีจะมีภาระหน้าที่เยอะและลำบากกว่าการทำอาหารตามปกติเสียอีก แต่วันนี้มันต่างออกไป เพราะมีเมย์ผู้มีความเป็นกุลสตรีสูงส่งและเนื้อหอมในหมู่หนุ่มสาวมาตั้งแต่มัธยมต้นมายืนอยู่ข้างๆ 「อะฮะ☆ รุ่นพี่ทำช็อกโกแลตไม่เป็นเหรอคะเนี่ย? กากซะจนน่าขำเลยนะคะเนี่ย~♡ สำหรับผู้หญิงวัยอย่างพวกเรา เรื่องแค่นี้มันของกล้วยๆ ไม่ใช่เหรอคะ?」 「นั่นสินะ......」 ถ้าเป็นเมย์ที่ทำอาหารได้ในระดับคนทั่วไปล่ะก็ คงวางใจฝากฝังได้–– 「รุ่นพี่อ่อนจัง♡ ทำอาหารห่วยแตก♡」 「อื้มๆ ......」 ในที่สุดความเหนื่อยยากก็ได้รับผลตอบแทน–– 「กากจริงๆ เล้ย––รุ่นพี่ร้องไห้ทำไมคะเนี่ย?」 「ดีใจจังเลยน้า ......」 「รุ่นพี่ !?」 เป็นปฏิกิริยาที่เหนือความคาดหมาย นึกว่าจะหน้าแดงแล้วโกรธซะอีกนะคะเนี่ย? 「เมย์จังช่วยเป็นแบบนี้ตลอดไปนะ ......?」 「เป็นแบบนี้จะดีเหรอคะ ??」 「ฉันดีใจนะที่เมย์จังมาอยู่กับพวกเรา ......」 「ไม่อยากโดนขอบคุณในสถานการณ์แบบนี้เลยนะคะ ??」 อย่างน้อยก็อยากได้ยินประโยคนั้นหลังจากกินบอนบอนช็อกโกแลตเสร็จแล้วมากกว่าค่ะ ข้างๆ นานะที่กำลังซาบซึ้งใจในสถานการณ์ที่ชวนงง เมย์คิดในใจว่า 「ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจก็เถอะ แต่รุ่นพี่คงเจอเรื่องลำบากมาเยอะสินะเนี่ย」 เธอรู้สึกเอ็นดูรุ่นพี่ผู้สู้ชีวิตคนนี้ขึ้นมาตงิดๆ 「ค่า~! งั้นเรามาแนะนำวัตถุดิบทำบอนบอนช็อกโกแลตกันเลยค่า~☆ จะว่าไปไส้ข้างในบอนบอนช็อกโกแลตของวันนี้กะว่าจะทำเป็นนามะช็อกโกแลตค่ะ!」 เมย์ดึงสติกลับมาแล้วเรียงวัตถุดิบลงบนโต๊ะ สิ่งที่จะทำในวันนี้คือบอนบอนช็อกโกแลตแบบทั่วไป เมย์ชี้ไปที่วัตถุดิบทีละอย่างพลางตรวจสอบอีกครั้ง 「วันนี้กะว่าจะทำแบบเรียบง่ายจริงๆ วัตถุดิบก็เลยหาซื้อแบบสำเร็จรูปมาเตรียมไว้ค่า~☆ มีวิปครีมกับช็อกโกแลตสำเร็จรูป––」 「เดี๋ยวก่อน เมย์จัง!」 「หือ?」 เมย์ตกใจที่จู่ๆ ก็โดนสั่งเบรก พอหันไปมองข้างๆ ก็เจอนานะที่ทำท่าทางขึงขังน่ากลัว 「......มีอะไรแปลกตรงไหนเหรอคะ?」 นานะถามเมย์ที่กำลังเอียงคอสงสัยด้วยท่าทีเคร่งเครียด 「......ไม่ทำช็อกโกแลตเริ่มจากเมล็ดเหรอ?」 「ไม่ทำสิคะ!」 「นั่นหมายความว่า...... เราจะทำช็อกโกแลตกันแบบปกติ...... ใช่ไหมนะ......?」 นานะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ 「ทำหน้าเครียดพูดอะไรของคะเนี่ยรุ่นพี่」 「อะ เปล่าจ้ะ ขอโทษทีนะ? ถ้าทำแบบปกติได้ก็ดีแล้วล่ะ」 「อะ ค่ะ ......」 「ถ้าเป็นเมื่อก่อน ถึงตรงนี้มันต้องเข้าสู่ขั้นตอนการทำตั้งแต่เมล็ดแล้วนี่นา......」 「ที่ผ่านมารุ่นพี่ถ่ายคลิปแบบไหนมาคะเนี่ย......?」 ไม่เข้าใจเลยแฮะ...... ถึงจะงุนงงแต่เมย์ก็ดำเนินขั้นตอนการทำช็อกโกแลตต่อไป 「เอ่อ...... งั้นก่อนอื่นก็หยิบผ้าขาวบางออกมาเพื่อวางชามผสม–」 「เดี๋ยวก่อนเมย์จัง!」 「หือ?」 「คงไม่ได้จะเอาผ้านั่นมาเล่นมายากล...... หรอกใช่มั้ย?」 「ไม่ทำหรอกค่ะ?」 「เอ๋~? จะจริงเหรอ? ความจริงแล้วซ่อนกลไกหรือทริคอะไรเอาไว้หรือเปล่า?」 ระแวงขั้นสุด นานะเข้ามาแตะๆ คลำๆ ผ้าขาวบางและเสื้อผ้าของเมย์เพื่อตรวจสอบราวกับกรรมการเป่านกหวีดปรี๊ดๆ นี่แอบซ่อนอะไรเอาไว้หรือเปล่าคะเนี่ย? 「เอ๊ะ อ๊ะ เดี๋ยวก่อนค่ะ รุ่นพี่...... อื๊อ」 ความรู้สึกดีใจและความเขินอายที่ถูกรุ่นพี่ที่หลงใหลสัมผัสร่างกายปะปนกันไปหมด 「อ้าว......? โกหกน่า......? ไม่ได้ซ่อนนกพิราบเอาไว้เหรอ......?」 「............」 ในขณะเดียวกัน ก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างบอกไม่ถูกเพราะไม่เข้าใจความหมายของสิ่งที่นานะพึมพำออกมาเลยสักนิด ทำไมต้องพกนกพิราบมาด้วยล่ะคะ......? 「แปลกจัง...... ปกติจังหวะนี้มันต้องโชว์มายากลแล้วแท้ๆ ......」 「เค้าเริ่มไม่เข้าใจนิยามคำว่าปกติแล้วสิ」 「เมย์จัง...... คิดจะวางแผนทำอะไรกันแน่......?」 「ทำไมถึงตั้งแง่ว่าเค้าเป็นคนแปลกๆ ล่ะคะ......?」 「หรือว่า...... จะเตรียมเซอร์ไพรส์ที่แม้แต่ฉันก็คาดไม่ถึงเอาไว้......?」 「ทำไมถึงตั้งแง่ว่าต้องเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ด้วยล่ะคะ !?」 「เมย์จัง...... ร้ายกาจจริงๆ ......!」 「ช่วยเลิกมองด้วยสายตาคาดหวังแบบนั้นทีเถอะค่ะ!」 เค้ากะจะทำช็อกโกแลตแบบปกติแท้ๆ นะคะ !? เมย์ทำแก้มป่อง ส่วนนานะกลับพยักหน้าด้วยสีหน้าประมาณว่า 『จ้าๆ เข้าใจสิ่งที่อยากจะสื่อแล้วจ้ะ』 「––ปกติ สินะ」 「ช่วยเลิกตอบรับแบบมีเลศนัยทีเถอะค่ะ」 「ไม่ต้องห่วง ไม่ว่าเมย์จังจะยิงมุกอะไรมา ฉันจะคอยตบมุกให้เอง!」 「ทำตาเป็นประกายพูดอะไรของคุณคะรุ่นพี่」 「เอาล่ะ เมย์จัง ไม่ต้องเกรงใจ ทำตามใจชอบได้เลยนะ!」 「ขอให้เค้าทำแบบปกติเถอะค่ะ!」 「––ปกติ สินะ」 「แล้วก็เลิกทำแบบนั้นด้วยค่ะ!」 ใบหน้าที่ทำเหมือนรู้ไปซะทุกอย่างนั่นชวนให้หงุดหงิดจริงๆ หลังจากเถียงกันไปมา เมย์ก็เริ่มลงมือทำต่อ 「เอ่อ งั้นจะเริ่มทำช็อกโกแลตแล้วนะคะ?」 「อื้มๆ」 「ก่อนอื่นเราจะมาละลายช็อกโกแลตกันค่า! เอาชามผสมไปแช่ในน้ำร้อนจัดจะดีมากเลยนะคะ~☆」 「อย่างนี้นี่เอง」 「แต่วันนี้ขี้เกียจรอเวลาละลาย ก็เลยจะขอข้ามขั้นตอนนี้ไปเลยนะคะ」 「และนี่คือช็อกโกแลตที่ทำเสร็จแล้วค่า」 「รุ่นพี่?」 สิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะคือช็อกโกแลตที่เมย์ทำเตรียมไว้ตอนซ้อม เป็นบอนบอนช็อกโกแลตที่ทำออกมาได้ดีจนต้องชมตัวเอง ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาเอาออกมานะ หยิบผิดหรือเปล่านะ? 「ว้าว อร่อยจัง」 「ทำไมถึงกินตอนนี้ล่ะคะ!」 「ฉันเองก็นานๆ ทีอยากจะลองเล่นตลกในคลิปห้องเรียนทำอาหารดูบ้างน่ะ ......」 「ต่อหน้าสมาชิกใหม่ อย่างน้อยก็ช่วยทำตัวปกติหน่อยเถอะค่ะ ......」 「โอ๊ะโอ เมย์จัง ทำหน้าเหมือนอยากให้คืนสภาพช็อกโกแลตที่กินไปเลยนะ」 「ดูหน้าก็รู้ใจเค้าเลยเหรอคะ」 「ก็ฉันเป็นรุ่นพี่นี่นา เรื่องของเมย์จังน่ะมองทะลุปรุโปร่งหมดแหละ!」 「งั้นช่วยทายสิ่งที่เค้าคิดอยู่ตอนนี้หน่อยสิคะ」 「หึหึ เรื่องแค่นี้กล้วยๆ! ตอนนี้เมย์จังกำลังคิดว่า 『อุตส่าห์ทำช็อกโกแลตมาแท้ๆ เสียดายของชะมัด!』 อยู่ใช่ม้า!」 「เปล่าค่ะ กำลังคิดว่ารุ่นพี่ที่เคี้ยวตุ้ยๆ อยู่น่ารักจังเลยน้า ต่างหากล่ะคะ♡」 「...........」 「...........」 นานะวางช็อกโกแลตลงอย่างเงียบๆ 「เปลี่ยนเรื่องนะ อยากให้คืนสภาพช็อกโกแลตไหม?」 「เปลี่ยนเรื่องเฉยเลย」 「หึหึหึ ความจริงแล้วนะเมย์จัง ถ้าใช้ผ้าที่ฉันมีอยู่ล่ะก็ ช็อกโกแลตที่กินไปแล้วก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ทันทีเลยล่ะ」 「ขอบอกไว้ก่อนนะคะว่าห้ามอ้างว่าจะคืนสภาพแล้วเสกให้กลายเป็นเมล็ดโกโก้นะคะ」 「...........」 「...........」 นานะโยนผ้าทิ้งไปอย่างเงียบๆ 「ช็อกโกแลตที่กินไปแล้วจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ยังไงเล่า」 「กะจะทำจริงๆ สินะคะเนี่ย ......」 「โธ่เอ๊ย! อะไรกันเมย์จัง! อุตส่าห์กะจะเล่นมุกแท้ๆ เชียว!」 「อ๊ะ โกรธซะแล้ว」 「โธ่ ไม่เอาแล้วอ่า! ทำไมทีของฉันถึงไม่เคยราบรื่นเลยนะ?」 นานะทำแก้มป่องอย่างงอแง บรรยากาศดูราวกับว่าเธอพร้อมจะลงไปนอนดิ้นพราดๆ กับพื้นได้ทุกเมื่อ 「ฉันเองก็อยากลองยิงมุกดูบ้างนี่นา!」 และท่าทางอันน่าสมเพชของรุ่นพี่คนนั้นกลับทำให้หัวใจของเมย์เต้นตึกตัก 「รุ่นพี่ตอนงอแงก็น่ารักจัง ......♡」 เมย์มีความใจกว้างดั่งมหาสมุทรที่พร้อมจะยอมรับทุกการกระทำของนานะ ยูกะยังคงถ่ายวิดีโอต่อไปพลางคิดในใจว่า 『ยัยนี่อนาคตคงได้เลี้ยงแมงดาแน่ๆ』 เมย์ดำเนินขั้นตอนต่อไปโดยไม่สนใจนานะที่ละทิ้งหน้าที่ 「เอ่อ งั้นกะว่าจะข้ามไปซะหน่อย แต่รุ่นพี่งอแงซะแล้ว ก็เลยจะขอทำต่อเลยนะค้า~☆」 เมย์ผู้เนื้อหอมในหมู่หนุ่มสาวทำช็อกโกแลตมานับไม่ถ้วนตั้งแต่มัธยมต้น ป่านนี้แล้วไม่มีทางที่จะมาตกม้าตายกับการทำช็อกโกแลตทรัฟเฟิลง่ายๆ หรอก เมย์ลงมือทำอย่างคล่องแคล่วข้างๆ นานะที่กำลังงอนตุ๊บป่อง ท่าทางที่คอยส่งเสียงบอกว่า 「รุ่น~พี่♡」 「ใกล้จะเสร็จแล้วนะค้า~♡」 นั้นดูราวกับคุณแม่ไม่มีผิด เห็นแบบนั้นแล้วยูกะก็คิดในใจว่า 「ยัยนี่อนาคตคงได้ผลิตคนไม่เอาถ่านออกมาเพียบแน่ๆ」 ระหว่างที่ทำโน่นทำนี่ บอนบอนช็อกโกแลตก็เสร็จสมบูรณ์ 「เอ้า รุ่นพี่ ช็อกโกแลตอันใหม่ได้แล้วค่า♡」 「อะ อื้ม เมื่อกี้กินไปแล้ว คงไม่เอาแล้วล่ะ」 「...........」 「...........」 ช็อกโกแลตที่เหลือยูกะฟาดเรียบ วันต่อมา คลิปวิดีโอ 『มือใหม่ก็ทำได้ง่ายๆ ! คอร์สเรียนทำช็อกโกแลตที่อัดแน่นไปด้วยความรัก』 ที่ยูกะตัดต่อและอัปโหลดลงไปนั้น มียอดวิวสูงเป็นอันดับต้นๆ ในช่องของชมรมวิจัยการทำอาหาร ดูเหมือนว่าการเปิดตัวตัวละครใหม่จะได้ผลดีทีเดียว 『เมย์จังน่ารัก!』 『ตัวละครใหม่ล่ะ!』 『น่ารัก! น่ารัก!』 ช่องคอมเมนต์ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยคำชื่นชมรูปร่างหน้าตาที่น่ารักของเมย์ 「อะฮะ☆ ท่านผู้ชมผู้ชายนี่ใจง่ายกันจังเลยน้า~♡」 เจอคอมเมนต์แบบนั้นเข้าไป เมย์ก็ได้ใจขึ้นมาพอสมควร 「มู่ว ......」 และที่ข้างๆ นั้น นานะก็ทำแก้มป่อง 「อ๊ะ รุ่นพี่งอนซะแล้ว ...... น่ารักจัง ......♡」 ผลลัพธ์คือเมย์ยิ่งได้ใจหนักกว่าเดิม