บทที่ 6 แม้แต่มือใหม่ก็ทำได้ง่าย! คอร์สสอนวิธีทำนิกุจากะอย่างมีประสิทธิภาพ

นานะและชิโนะโค้งทักทายในห้องครัวของห้องเรียนคหกรรม 「สวัสดีทุกคน! ยินดีต้อนรับสู่ห้องเรียนทำอาหารของนานะและชิโนะค่ะ!」 「ยินดีต้อนรับ」 「ชิโนะจัง ชิโนะจัง วันนี้เราจะทำอาหารอะไรกันนะ?」 「นิกุจากะ」 「ใช่แล้ว! นิกุจากะ!」 「อาหารประจำบ้านที่แสนคลาสสิก」 「ใช่เลยนะ วันนี้เราจะแนะนำวิธีทำอาหารคลาสสิกนี้อย่างมีประสิทธิภาพ ทุกคนลองทำตามดูนะ! บางทีอาจจะได้ลิ้มรสอาหารแบบเดียวกับฉันก็ได้! ล้อเล่นน่ะ! อ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!」 「.................」 「เอาล่ะ เริ่มกันเลย」 ยูกะยังคงถ่ายวิดีโอต่อไปโดยคิดว่าจะตัดความเงียบที่ดูเหมือนความผิดพลาดในการออกอากาศนี้ออกทีหลัง เนื่องจากคอนเซ็ปต์คือ「แม้แต่มือใหม่ก็ทำได้ง่าย」 พวกเขาจึงเริ่มจากขั้นตอนง่ายๆ ก่อนตามลำดับ 「ก่อนที่จะหั่นวัตถุดิบ มาทำน้ำซุปก่อนดีกว่า! จะผสมในหม้อทีหลังก็ได้ แต่ถ้าเตรียมไว้ก่อนจะสะดวกกว่านะ」 นานะจัดเครื่องปรุงเรียงบนโต๊ะอย่างรวดเร็ว เธอเปิดฝาทีละขวดแล้วเทลงในถ้วย 「เอ่อ ขั้นแรกคือซีอิ๊ว จากนั้นก็มิริน น้ำตาล และดาชิแบบญี่ปุ่น เอาล่ะ แบบนี้แหละ」 「จากนั้นเอาเครื่องปรุงที่เตรียมไว้ใส่ลงในหมวกทรงสูงทั้งหมด」 「ทำไมล่ะ???????????」 พอมองดีๆ ชิโนะที่อยู่ข้างๆ กำลังสวมชุดทักซิโด ดูเหมือนนักมายากล 「ตอนนี้ฉันเป็นนักมายากล」 เธอถึงกับประกาศตัวเองเลย 「ทำไมชิโนะจังถึงแต่งตัวแบบนั้นล่ะ」 「ซื้อทางออนไลน์」 「ฉันไม่ได้ถามวิธีที่ซื้อมานะ?」 「ตอนนี้ดิฉันจะทำให้สิ่งที่อยู่ในหมวกหายไป โปรดชม」 「ไม่เอาน่า อย่าทำให้มันหายสิ!!」 「1, 2... ปึ้ง!」 ชิโนะคว่ำหมวกทรงสูงลง 「นี่ไงตามที่เห็น」 ไม่มีเครื่องปรุงหกออกมาจากหมวกทรงสูง「ไม่มีกลและไม่มีการซ่อนอุปกรณ์ใดๆ ทั้งสิ้น」 「แต่เครื่องปรุงที่เตรียมไว้ก็หายไปแล้วนะ!!」 「ไม่ต้องกังวล มันแค่ย้ายไปที่อื่นเท่านั้น」 ชิโนะหยิบไม้เท้าออกมาจากที่ไหนไม่รู้「มองทางโน้น」 ปลายไม้เท้าชี้ไปที่กล้อง ฝั่งโน้นยูกะกำลังดื่มชาด้วยสีหน้าเหม่อลอย 「ฉันสลับกับชาน่ะ」 「พรวด!!」 เธอพ่นออกมา 「ยู...ยูกะจิ!!」 ยังไงเครื่องปรุงที่เตรียมไว้ก็เสียเปล่าแล้ว จึงต้องทำใหม่ นานะผสมเครื่องปรุงโดยใช้ซีอิ๊วเป็นฐานอีกครั้ง ในใจถอนหายใจคิดว่า「สุดท้ายก็เสียเปล่าอยู่ดี......」 「นานะ ตอนนี้เธอกำลังคิดว่า 'สุดท้ายก็เสียเปล่าอยู่ดี......' ใช่ไหม」 ชิโนะจ้องมองด้วยสีหน้าเรียบเฉยพร้อมพูดว่า นักมายากลอ่านใจได้「และตอนนี้เธอกำลังจะหั่นวัตถุดิบ... ใช่ไหม」 「อืม ก็ใช่นะ」 「รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงรู้?」 「เพราะมันเขียนไว้ในสูตรอาหารไง」 「นักมายากลอ่านใจได้」 「เพราะมันเขียนอยู่ในสูตรอาหารไงเล่า!!」 หลังจากผสมเครื่องปรุงแล้วก็หั่นวัตถุดิบแล้วนำไปผัด ในห้องเรียนทำอาหารของนานะและชิโนะ พวกเขาวางแผนจะแนะนำประมาณนี้ 「โอ้ย ยังไงฉันจะเริ่มหั่นวัตถุดิบแล้วนะ ตั้งแต่ตรงนี้ไปอย่ามาแทรกมายากลแปลกๆ อีกนะ?」 「ไม่เป็นไร ไว้ใจฉันได้」 「งั้นเริ่มจากการปอกเปลือกก่อนนะ หยิบที่ปอกเปลือกให้หน่อยได้ไหม?」 「ได้」 「ขอบคุณ」 「ไม่มีกลและไม่มีการซ่อนอุปกรณ์ใดๆ ทั้งสิ้น」 「ฉันเริ่มกังวลแล้วนะ!!」 นานะใช้ที่ปอกเปลือกด้วยความระแวง แต่ดูเหมือนว่าที่ปอกเปลือกจะไม่มีอะไรแปลกปลอม เธอจึงปอกมันฝรั่งและแครอทได้ตามปกติ 「ต่อไปเราจะหั่นวัตถุดิบกันนะ! อย่าลืมทำมือแมวตอนหั่นด้วยล่ะ เหมียวๆ」 「..............................」 「เอาล่ะ เริ่มกันเลย」 มันฝรั่ง แครอท และหัวหอม นานะหั่นวัตถุดิบที่จะต้มรวมกันในนิกุจากะด้วยความชำนาญ 「แล้วก็เอาวัตถุดิบที่หั่นแล้วใส่ลงในหม้อ」 「จากนั้นคลุมด้วยผ้าเช็ดหน้า」 ผ้าเช็ดหน้าที่ลื่นเกินจำเป็นถูกคลุมลงบนหม้อด้วยเสียง ฟ่าซ่า 「ชิโนะจัง?」 「ฉันจะท่องคาถา 1, 2... ปึ้ง」 「ชิโนะจัง?」 「และนี่ไง ตามที่เห็น วัตถุดิบกลับเป็นเหมือนเดิม」 「ชิโนะจัง!」 ในหม้อมีวัตถุดิบที่ยังไม่ได้ถูกหั่นโดยนานะอยู่ครบ ราวกับว่าขั้นตอนทั้งหมดที่ผ่านมาไม่เคยเกิดขึ้น นี่แหละมายากล นานะทึ่งในความสามารถราวกับเวทมนตร์ของชิโนะ 「......ไม่สิ นี่มันก็ต้องหั่นใหม่อีกรอบน่ะสิ!」 นานะรู้สึกรำคาญมากกว่าประหลาดใจเสียอีก 「นานะ ตอนนี้เธอกำลังคิดว่า 'เอ๊ะ? ต้องหั่นอีกเหรอ? น่ารำคาญจัง' ใช่ไหม」 「ก็ใช่น่ะสิ!!」 「นักมายากลอ่านใจได้」 「ถ้าอ่านใจได้ก็อย่าทำให้มันกลับคืนสภาพเดิมสิ!!」 「และนานะ ตอนนี้เธอกำลังคิดว่า 'บางครั้งชิโนะจังก็น่าจะช่วยหั่นวัตถุดิบบ้าง' ด้วยใช่ไหม」 「ก็คิดอยู่นะ แต่ถ้าเป็นสถานการณ์แบบนี้ ฉันกังวลมากเลย!!」 ดูเหมือนว่าเธอจะแกล้งทำเป็นหั่นด้วยมายากล 「จริงๆ แล้วถ้าใช้ผ้าเช็ดหน้าวิเศษนี้ ฉันก็สามารถหั่นวัตถุดิบได้นะ」 「ดูเหมือนสิ่งที่ฉันคาดการณ์ไว้กำลังจะเป็นจริงแล้ว!!」 โดยไม่สนใจนานะ ชิโนะคลุมผ้าเช็ดหน้าที่ลื่นเกินจำเป็นลงมาจากด้านบนด้วยเสียง ฟ่าซ่า เธอท่องคาถาด้วยท่าทางเหมือนกำลังแสดงละคร「1, 2... ปึ้ง」 แล้วเธอก็ดึงผ้าเช็ดหน้าออก เมื่อเปิดหม้อออก 「และนี่ไง ตามที่เห็น」 บ่าซ่า! มีบางสิ่งสีขาวกางปีกบินออกมาจากหม้อ! มันคือนกพิราบ! 「กลายเป็นนกพิราบแล้ว」 ชิโนะมองนกพิราบที่บินไปด้วยสายตาเปล่งประกาย 「............แล้ววัตถุดิบล่ะ」 「กลายเป็นนกพิราบแล้ว」 「ทำไมถึงมีนกพิราบออกมาล่ะ!」 「นกพิราบเป็นของมาตรฐานในมายากล」 「ขอของมาตรฐานในอาหารบ้านๆ คืนมาเถอะ!!」 「ไม่ต้องกังวล ฉันมีแผนรับมือกับเหตุการณ์ผิดปกติแบบนี้แล้ว」

「สาเหตุของความผิดปกติทั้งหมดก็คือชิโนะจังนั่นแหละ!!」 ชิโนะหยิบผ้าเช็ดหน้าที่ลื่นเกินจำเป็นออกมาอีกครั้ง 「ถ้าใช้ผ้าเช็ดหน้านี้ ทุกอย่างจะเรียบร้อย」 「ช่างอเนกประสงค์จริงๆ นะผ้าเช็ดหน้านั่น」 「และฉันจะท่องคาถา 1, 2... ปึ้ง」 แล้วชิโนะก็ดึงผ้าเช็ดหน้าออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ในหม้อ 「ตามที่เห็น นิกุจากะเสร็จเรียบร้อยแล้ว」 หม้อเต็มไปด้วยนิกุจากะ กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้องเรียนคหกรรม ราวกับว่าทำเสร็จในพริบตา นี่แหละมายากล นานะทึ่งในความสามารถราวกับเวทมนตร์ของชิโนะ 「........แต่นี่มันแค่เอาของที่ทำเสร็จแล้วมาโชว์เฉยๆ นี่นา!」 หลังจากนั้นไม่นาน วิดีโอ「วิธีทำนิกุจากะง่ายๆ สำหรับมือใหม่แบบมีประสิทธิภาพ」 ที่ยูกะตัดต่อและอัพโหลด ก็มียอดวิวค่อนข้างดีในช่องของชมรมศึกษาอาหาร แม้จะมียอดวิวดี แต่ส่วนที่เป็นการทำอาหารจริงๆ ในวิดีโอมีไม่ถึงหนึ่งนาที นี่มันคลาสสอนทำอาหารอะไรกัน? 「ตอนนี้เธอกำลังคิดว่า 'นี่มันแค่วิดีโอแนะนำมายากลชัดๆ' ใช่ไหม นานะ」 「ก็ใช่น่ะสิ」 「รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงรู้?」 「เพราะในวิดีโอมีแต่มายากลไง」 「นักมายากลอ่านใจได้」 「เพราะในวิดีโอมีแต่มายากลน่ะสิ!!」