บทที่ 2 แม้แต่มือใหม่ก็ทำได้ง่าย! คอร์สสอนทำแฮมเบอร์เกอร์แสนอร่อย

นักเรียนหญิงสองคนโค้งคำนับในห้องครัวของห้องเรียนคหกรรม 「สวัสดีทุกคน! ยินดีต้อนรับสู่ห้องเรียนทำอาหารของนานะและชิโนะ!」 「ยินดีต้อนรับ」 「ชิโนะจัง วันนี้เราจะทำอาหารอะไรกันนะ?」 「แฮมเบอร์เกอร์」 「ใช่แล้ว! วันนี้เราจะทำแฮมเบอร์เกอร์กับซอสหัวหอมขูดที่ทำได้ง่ายๆ! ในวิดีโอของพวกเรา เราจะทำด้วยวิธีที่ง่ายแม้กระทั่งมือใหม่ก็ทำอาหารได้ ถ้าชอบก็ดูจนจบนะคะ!」 「ขอความกรุณาด้วยค่ะ」 ในขณะที่ยูกะถือกล้อง ทั้งสองคนในชุดผ้ากันเปื้อนก็หยิบวัตถุดิบขึ้นมา 「งั้นเริ่มจากหัวหอมก่อน! ครึ่งหนึ่งสับให้ละเอียด อีกครึ่งหนึ่งเอาไว้ใช้ทำซอส ใส่ลงในเครื่องปั่นไปเลย!」 「และนี่คือเครื่องปั่นที่แยกชิ้นส่วนแล้วค่ะ」 「เดี๋ยวก่อน」 ตรงหน้าของทั้งสองคนมีเครื่องปั่นที่ถูกแยกชิ้นส่วนวางอยู่ 「นี่มันอะไรกันชิโนะจัง」 「ต่อไปเราจะมาประกอบเครื่องปั่นกัน」 「ไม่ๆ」 「นานะ เงียบๆ ระหว่างถ่ายวิดีโอหน่อยสิ」 「ทำไมทำเหมือนฉันพูดอะไรแปลกๆ ไปเลยแล้วล่ะ!」 นานะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ 「ทำซอสไม่จำเป็นต้องประกอบเครื่องปั่นเองนะ?」 「ทั้งๆ ที่คอนเซปต์คือวิดีโอที่แม้แต่มือใหม่ก็ทำได้ง่ายๆ เนี่ยนะ?」 「ไม่มีมือใหม่คนไหนประดิษฐ์เครื่องปั่นเองตั้งแต่ต้นหรอก!!」 「ฉันทำเองนะ」 「เอาละ เครื่องปั่นช่างมันไป ข้ามไปเลย!」 「และนี่คือแฮมเบอร์เกอร์ที่เสร็จแล้ว」 「ข้ามมากเกินไปแล้ว!!」 นานะเก็บแฮมเบอร์เกอร์ที่ชิโนะหยิบออกมา ยูกะได้ทำแฮมเบอร์เกอร์ไว้สำหรับวิดีโอเรียบร้อยแล้ว 「และนี่คือเครื่องปั่นที่ประกอบเสร็จแล้ว」 อันที่จริง เครื่องปั่นก็ถูกชิโนะประกอบไว้สำหรับวิดีโอเรียบร้อยแล้วเช่นกัน 「ปกติเครื่องปั่นมันเป็นของสำเร็จรูปอยู่แล้วนะ......」 อย่างไรก็ตาม นานะก็ใช้เครื่องปั่น (ที่ประกอบเสร็จแล้ว) ขูดหัวหอม หัวหอมอีกครึ่งหนึ่งถูกสับละเอียดสำหรับเนื้อแฮมเบอร์เกอร์ 「เวลาใช้มีด ต้องทำมือแมวนะคะ เหมียวๆ」 นานะหัวเราะคิกคักพร้อมทำตัวน่ารักใส่กล้อง ยูกะรู้สึกหงุดหงิดจึงคิดจะตัดส่วนนี้ออกไป 「ทีนี้เราจะมาผัดหัวหอมนี้กัน!」 「และนี่คือแผ่นเหล็ก」 「อะไรล่ะนั่น」 「วัตถุดิบสำหรับทำกระทะ」 「เอ่อ คือนะ ชิโนะจัง」 「ข้ามไหม?」 「ช่วยข้ามได้ไหม?」 「และนี่คือซากแฮมเบอร์เกอร์หลังจากกินหมดแล้ว」 「บอกแล้วว่าข้ามมากเกินไป—— ทำไมกินไปแล้วล่ะ!」 「อร่อยดี」 「ยูกะจัง! ชิโนะจังกินแฮมเบอร์เกอร์ที่เตรียมไว้สำหรับวิดีโอแล้ว! ทั้งๆ ที่มันสำหรับวิดีโอนะ!」 「มีเพิ่มไหม?」 「แถมยังจะกินอีก!」 หิวจังเลย! 「หิวจัง」 「พอเถอะ! แบบนี้จะเอาไปทำวิดีโอไม่ได้นะ!」 นานะโกรธอย่างเห็นได้ชัดพร้อมกับขมวดคิ้ว 「เอาละ ลืมเรื่องวิดีโอไปก่อน ฉันจะทำแฮมเบอร์เกอร์อันใหม่ให้ชิโนะจังเดี๋ยวนี้เลย รอแป๊บนึงนะ!」 แม้จะบ่นว่า "เฮ้อ นี่มันอะไรกัน!" แต่นานะก็ผัดหัวหอมอย่างคล่องแคล่วและทำแฮมเบอร์เกอร์อย่างเป็นขั้นเป็นตอน 「เชิญเลย! เสร็จแล้วล่ะ」 ชิโนะนั่งอย่างมีมารยาท ใช้มีดตัดแฮมเบอร์เกอร์ที่เพิ่งทำเสร็จและนำเข้าปาก 「อร่อย」 「เอเฮเฮ......」 หลังจากเขินอย่างไร้ยางอาย นานะก็ถอนหายใจ 「แต่จะทำยังไงดี...... แบบนี้คงเอาไปทำวิดีโอไม่ได้สินะ?」 「เพราะข้ามคำอธิบายไปตั้งแต่ช่วงกลาง อาจจะยากสำหรับมือใหม่นะ」 「ใช่เนอะ แต่ก็เพราะชิโนะจังอยากกินแฮมเบอร์เกอร์นี่นา」 「อร่อยมาก」 「กินหมดแล้วเหรอ......!」 ชิโนะเช็ดมุมปากอย่างสุภาพ นานะตกใจ ยูกะถ่ายใบหน้าของทั้งสองคนแล้วหยุดกล้อง 「อุตส่าห์คิดจะใช้วิดีโอนี้เผยแพร่ความน่ารักของฉันให้โลกรู้แท้ๆ!」 ชิโนะหรี่ตามอง 「เธอถ่ายด้วยจุดประสงค์แบบนั้นเหรอ」 「เอ๋? ก็... ก็นั่นไง? ในเมื่อได้ออกวิดีโอทั้งที ก็อยากให้คนบอกว่าน่ารักบ้างสิ?」 「ใช้วิดีโอเพื่อสนองความต้องการส่วนตัวเนี่ย......」 「ฉันไม่อยากฟังคำนี้จากคนที่กินแฮมเบอร์เกอร์ที่เตรียมไว้หมดเลยนะ!!」 「มีเพิ่มไหม?」 「ยังจะกินอีกเหรอ!」 ในขณะที่นานะตกใจ ยูกะก็ตรวจสอบวิดีโอที่ถ่ายเสร็จแล้วคร่าวๆ เป็นไปตามที่นานะคิดจริงๆ ตั้งแต่ช่วงกลางไม่มีคำอธิบายเลย ดูเหมือนจะใช้สำหรับมือใหม่ไม่ได้แล้ว 「แต่ก็น่าจะได้อย่างที่ต้องการนะ」 「......?」 นานะเอียงคอพร้อมสีหน้าสงสัย หลังจากนั้นไม่นาน วิดีโอ "แม้แต่มือใหม่ก็ทำได้ง่าย! คอร์สสอนทำแฮมเบอร์เกอร์แสนอร่อย" ที่ยูกะตัดต่อและอัปโหลด ก็มียอดวิวค่อนข้างดีในช่องของชมรมวิจัยอาหาร และช่องคอมเมนต์ก็เต็มไปด้วยข้อความว่า "นานะน่ารักจัง" 「เอเฮเฮ......」 และขณะที่อ่านคอมเมนต์พวกนั้น นานะก็ยังคงเขินอย่างไร้ยางอายเช่นเคย