บทที่ 16 แม้แต่มือใหม่ก็ทำได้ง่ายๆ! บทเรียนวิธีทำมาโบโทฟุ

นักเรียนหญิงมัธยมปลายสองคนโค้งคำนับในครัวห้องเรียนคหกรรม 「ทุกคนสวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่ห้องเรียนทำอาหารของยูกะและชิโนะ」 「ยินดีต้อนรับค่ะ」 「วันนี้ฉันจะเป็นคนทำอาหารแทนนานะค่ะ」 「ยูกะ วันนี้จะทำอาหารอะไร」 「มาโบโทฟุ」 ยูกะวางวัตถุดิบลงบนโต๊ะ เนื่องจากกำลังถ่ายวิดีโอด้วยแนวคิดห้องเรียนทำอาหารที่ใครๆ ก็ทำได้ง่ายๆ ครั้งนี้จึงไม่มีวัตถุดิบพิเศษอะไรเลย 「นี่คือวัตถุดิบครั้งนี้ใช่มั้ย」 「อ่า」 ยูกะพยักหน้าให้ชิโนะ ในมือมีเต้าหู้ซึ่งเป็นตัวเอกของมาโบโทฟุ และมีซอสมาโบโทฟุสำเร็จรูป 「ยูกะ มาโบโทฟุทำยังไงดี」 「ก่อนอื่นใส่ซอสมาโบโทฟุลงในกะทะ」 「ใส่แล้วล่ะ」 「แล้วก็ตั้งไฟ」 「ให้ความร้อนแล้วล่ะ」 「หลังจากนั้นก็เอาเต้าหู้ที่หั่นแล้วโยนลงไป」 「เสร็จแล้วค่ะ」 「งั้นก็เสร็จแล้ว」 「ว้าว」 ชิโนะปรบมือ ประมาณนั้นแหละและมาโบโทฟุก็เสร็จแล้ว 「เอาล่ะ ทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว เป็นยังไงบ้าง?」 ยูกะหันไปถามนานะที่อยู่หลังกล้องด้วยหน้าสดชื่นราวกับเพิ่งทำงานเสร็จ ปกติห้องเรียนทำอาหารจะเป็นหน้าที่ของนานะ แต่ครั้งนี้เปลี่ยนแนวทางให้ยูกะมาทำแทน 「อืม! จบเรียบร้อยแล้วเนอะ!」นานะยิ้มอย่างพอใจ 「......ไม่ใช่เลย!!!」 แล้วก็โกรธขึ้นมาทันที 「อะไรของเธอเนั้ย พวกเราทำปกติดีนี่ ใช่มั้ยชิโนะ」 「อร่อยดี」 「อย่ากินสิเฮ้ย」 ชิโนะรีบกินมาโบโทฟุทันที แม้ไม่มีใครขอให้ทำ เธอยังมองกล้องแล้วพึมพำความเห็นว่า「แบบนี้ฉันก็ทำได้ง่ายๆ」 และข้างๆ นั้นนานะก็พองแก้มด้วยความไม่พอใจ 「แบบนี้ไม่เพียงพอเลย!」 「ครั้งนี้แค่ผสมวัตถุดิบเท่านั้น เลยไม่มีที่ให้เล่นตลก ขอโทษนะ」 「ไม่ใช่ไม่เพียงพอในความหมายนั้น!」 นานะเอามือทั้งสองข้างประคองเอว แสดงท่าทีว่ากำลังโกรธอยู่ตอนนี้นะ แล้วพูดว่า 「มาโบโทฟุน่าจะทำแบบนี้มากกว่า... ทำตั้งแต่สูตรจะทำให้วิดีโอน่าสนใจกว่าไม่ใช่เหรอ?」 ไม่ค่อยเพียงพอเท่าไหร่นะ หรือว่าตอนนี้มันแค่เป็นการโฆษณาซอสมาโบโทฟุธรรมดาๆ ไม่มีความเป็นตัวของตัวเองเลย ไม่มีออริจินัลลิตี้ นานะเริ่มพูดเหมือนผู้กำกับที่มีข้อเรียกร้องเยอะแต่ไม่มีความเห็นที่เป็นรูปธรรม 「ถึงจะบอกว่าออริจินัลลิตี้...」 ยูกะคิดไปพลางเกาหัวด้วยท่าทีรำคาญ ออริจินัลลิตี้คืออะไร? ในที่สุดก็นึกออกแล้วตบมือ 「เอ่อ ชิโนะ เอาไอนั่นออกมา」 ยูกะยื่นมือไปหาชิโนะ 「ไอนั่น?」หลังจากเอียงหัวแล้ว ชิโนะก็คิดออก 「ไอนี้ใช่มั้ย」สิ่งนั้นคือผ้าเช็ดหน้า เป็นผืนที่เงาวาวโดยไม่จำเป็น 「แล้วก็เอาไปคลุมมาโบโทฟุจากข้างบนใช่มั้ย?」 「เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาแล้วนะ」นานะพูด 「แล้วก็ท่องมนตร์ 1, 2... จ๊าง」 「เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมากันนะ」 「แล้วก็ดูสิ มาโบโทฟุกลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว」 「กะแล้วว่าจะต้องเป็นแบบนี้!!」 มาโบโทฟุบนโต๊ะหายไปแล้ว มีแค่ถั่วจำนวนพอสมควรที่ใส่ในกล่องไม้เท่านั้น 「แล้วนี่มันอะไรเนี่ยยูกะจิ」 「ถั่วเหลือง」 「ย้อนกลับมากเกินไปแล้ว!!」 「ออริจินัลลิตี้ก็ออกมาแล้วนี่」 「ไม่ใช่แบบนี้!!」 「เอาแต่ใจจริงๆ」 「ไม่ใช่เลย!!」 นานะมองถั่วเหลืองแล้วหดหู่ คิดว่าจะให้เปลี่ยนกลับเป็นเต้าหู้แล้วทำใหม่ แต่แบบนี้ทำไม่ได้แล้ว 「แล้วยูกะจิ ส่วนมาโบของมาโบโทฟุหายไปไหนหมด?」 「กลิ้งอยู่ข้างๆ ถั่วเหลืองนั่นแหละ」 「เอ๋?」 มองดูแล้วก็เห็นเหรียญหลายเหรียญกลิ้งอยู่จริงๆ 「อะไรเนี่ย」 「198 เยน」 「ทำไม!?」 「ค่าซอสมาโบโทฟุ」 「อย่างน้อยก็เปลี่ยนกลับเป็นวัตถุดิบสิ!」 「เอาแต่ใจจริงๆ」 「ไม่ใช่แล้ว!!」 「งั้นฉันจะเปลี่ยนกลับเอง」 ฉันจัดการเอง ชิโนะวางมือบนไหล่นานะด้วยท่าทีค่อนข้างมั่นใจ คลุมผ้าเช็ดหน้าแล้ว ให้สัญญาณว่า「1, 2......จ๊าง」 แล้วก็ดึงออก ที่ออกมาคือแผ่นโลหะลึกลับหลายแผ่น 「นี่อะไร」 「อลูมิเนียม 3 กรัม, ทองเหลือง 3.75 กรัม, ทองแดง 13.5 กรัม, นิกเกิลซิลเวอร์ 8.8 กรัม」 「ไม่ได้ให้กลับไปเป็นวัสดุของเงินซักหน่อย!!」 「อ้อ นี่เป็นมายากลแทนที่ ไม่ได้เปลี่ยนกลับจริงๆ นะ วางใจได้」 「รู้อยู่แล้ว!!」 「รู้มั้ยนานะ การทุบหรือหลอมเงินขึ้นเองมีความผิด นี่เป็นความรู้ทั่วไปเลย」 「ก่อนอื่นเปลี่ยนสิ่งที่เปลี่ยนแล้วกลับคืนมาก่อน!」 「เอาแต่ใจจัง」 「มันไม่ใช่แบบนี้สิ!!」 「งั้นจะคลุมผ้าผืนนี้」 แล้วหลังจากให้สัญญาณอีกครั้ง ชิโนะก็ดึงผ้าเช็ดหน้าออก ที่ออกมาคือจาน 「นี่อะไร」 「อร่อยมาก」 「กินหมดแล้วเหรอ!!」 「ตอนที่นานะกับยูกะคุยกัน ฉันเบื่อนี่」 「เอาของที่กินหมดแล้วมาให้ก็ลำบากนะ!!」 「มีเพิ่มมั้ย?」 「ยังจะกินอีก!!」 「มีเพิ่มแหละ」 ยูกะยื่นมาโบโทฟุมาจากข้างๆ 「......เดี๋ยว ทำไมถึงมีล่ะ!」 「ฉันทำเตรียมไว้ล่วงหน้า」 ยูกะตอบนานะด้วยท่าทีเฉยๆ 「การเตรียมของสำเร็จรูปไว้ล่วงหน้าเพื่อจะได้เปลี่ยนได้เมื่อมีความผิดพลาดในวิดีโอ มันเป็นพื้นฐานของพื้นฐานไม่ใช่เหรอ」 「พูดเรื่องที่มีเหตุผลขึ้นมาทันที ตกใจเลย」 「ฉันก็มีเหตุผลตลอดนะ?」 「แต่เรื่องในครั้งนี้ทำให้คิดไม่ได้เลยนะ......!」 「อ้อ มาโบโทฟุที่ฉันทำนี่เริ่มจากศูนย์ด้วย」 ยูกะชี้ไปที่มุมครัว ตรงนั้นมีวัตถุดิบที่ยูกะใช้ทำมาโบโทฟุ เริ่มจากเต้าหู้ ถั่วเหลือง เต้าเจี้ยว กระเทียม ขิง ต้นหอม เนื้อสับ และวัตถุดิบมาโบโทฟุในอุดมคติอื่นๆ วางอยู่ 「โอ้! ใช่แล้ว! นั่นแหละที่อยากได้!」 นานะยิ้มด้วยความพอใจ 「......เดี๋ยว ถ้างั้นก็เอาออกมาตั้งแต่แรกสิ!!」 คิดแล้วก็โกรธจริงๆ หลังจากนั้นนานะก็ทำมาโบโทฟุเริ่มจากศูนย์อีกครั้ง ต่อมายูกะได้ตัดต่อวิดีโอ และโพสต์ขึ้นด้วยชื่อ『แม้แต่มือใหม่ก็ทำได้ง่ายๆ! บทเรียนวิธีทำมาโบโทฟุ』 ผลจากการตัดต่อลำดับอย่างพิถีพิถัน แม้ช่วงแรกจะมีความตลกขบขัน แต่ช่วงหลังเป็นวิดีโอที่ค่อนข้างจริงจังที่นานะคนเดียวทำมาโบโทฟุพร้อมสอดแทรกคำอธิบายอย่างใจดี 「ความเห็นเป็นยังไงบ้างนะ?」 จะถูกพูดว่า「น่ารัก」ซ้ำไปซ้ำมาในคอมเมนต์อีกรึเปล่า? นานะถามยูกะด้วยความคาดหวัง 「......นี่ไง」 ยูกะหันโน้ตบุ๊กไปทางนานะด้วยสีหน้าแปลกๆ สิ่งที่แสดงบนหน้าจอคือคอลัมน์คอมเมนต์ 「ตัวละครใหม่ล่ะ」「ชื่อยูกะจิ เหรอ」「ยูกะจิ น่ารัก」「ยูกะจิ สุดยอด!」「ยูกะจิ!」「ยูกะจิ!」「ยูกะจิ!」 ปฏิกิริยาต่อยูกะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในครั้งนี้เป็นส่วนใหญ่ 「คิดยังไง?」 ยูกะถาม นานะตอบ 「......ไม่พอใจเลย!!」