บทที่ 13 เรียนหนังสือพร้อมโทรคุย

「เฮ้เฮ้ ยูกะจิ นี่นานะ ได้ยินมั้ย?」 『โอ้ ได้ยินแล้ว』 「เพิ่งเจอกันไม่นานเนอะ!」 『อ่า เพิ่งเจอกันไม่นาน แล้วทำไมอยู่ๆถึงโทรมาล่ะ?』 「อยากได้ยินเสียงน่ะ」 『เหมือนคู่รักเลยนะ』 「ยูกะจิ ตอนนี้ทำอะไรอยู่?」 「เพิ่งทำงานเสร็จแล้วก็พักอยู่」 「อ๋อ เข้าใจแล้ว」 วันนี้ก็เหนื่อยหน่อยนะ♡ 『? เดี๋ยว เหมือนได้ยินเสียงแปลกๆ......?』 「ว่าแต่ฉันตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่เอ่ย ลองทายดูสิ? ยูกะจิ」 『เอ๋? อ่า อา...... กำลังเรียนหนังสือ หรือเปล่า?』 「โอ๋! ถูกต้อง! รู้ได้ไง?」 『แค่รู้สึกน่ะ สอบก็ใกล้แล้ว คิดว่าคราวนี้คงเริ่มเรียนเร็วกว่าปกติ』 「แต่ตอนเรียนหนังสือน่ะ หูมันเหงาๆ ใช่มั้ย?」 『งั้นก็เลยว่างเลยโทรมาใช่มั้ย เข้าใจแล้ว』 「ใช่แล้ว! แล้วก็ชวนชิโนะจังมาเข้าร่วมสายด้วยนะ」 『ดูเหมือนยังไม่มาเลยนะ』 「คงต้องรอไปก่อน เดี๋ยวคงมาเอง อย่างน้อยยูกะจิ ก็อย่าวางสายจนกว่าฉันจะเรียนเสร็จนะ......!」 『ค่าค่า ก็ได้ ฉันก็ว่างอยู่พอดี』 เรียนหนักมากเก่งจังเลย♡ 『......ว่าแต่ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย?』 「อะไรเหรอ?」 เก่งมากๆ♡ 『เดี๋ยวนะ ได้ยินเสียงมาตั้งแต่กี้แล้ว อะไรเนี่ย』 「ASMR」 『เธอฟังขณะโทรคุยกันอยู่เนี่ยนะ!!』 เก่งเก่ง♡ 『หนวกหูนะ!』 「ตอนเรียนหนังสือหูมันเหงาๆ ใช่มั้ย......」 『เลือกระหว่างโทรหาฉันหรือฟังเสียงอย่างใดอย่างหนึ่งสิ!!』 「ฉัน......เป็นผู้หญิงที่โลภน่ะ......」 『ที่ทำอยู่มันแค่คนโง่ธรรมดาๆนั่นแหละ!!』 งั้นเราไปเริ่มจากขี้หูกันก่อนนะ......♡ 「ก็ไม่คิดว่าจะส่งผลกระทบต่อการโทรคุยกับยูกะจิ หรอก วางใจได้?」 「......ก็ถ้าแบบนั้นก็ได้แล้วกัน」 กรุกกรุก! กรรรรรรร......! 『เสียงอะไรเนี่ย!!』 「อ่า ดูเหมือนจะเข้าสู่ช่วงขี้หูแล้ว」 『เธอฟัง ASMR ด้วยอุปกรณ์อะไรเนี่ย』 「ลำโพงตัวเบ้อเริ่ม」 『รบกวนเพื่อนบ้านไปแล้ว!』 รู้สึก......ดีมั้ยคะ......? 『หนวกหู!』 「ว่าแต่การคุยกับยูกะจิ ฉันฟังผ่านหูฟังนะ」 『ปกติต้องกลับกันนะ!』 「ถ้าฟัง ASMR ของคนโปรดผ่านหูฟัง มันใกล้เกินไปแล้วสมองจะเพี้ยนน่ะ......」 『แค่คิดจะฟัง ASMR ผ่านลำโพงก็โง่พอแล้ว วางใจได้เลย』 「โหดร้าย! พูดว่าฉันโง่นั่นโง่นี่! เกลียดยูกะจิแล้ว!」 รักมาก......♡ 『ฟังดูเหมือนซึนเดเระคุณภาพแย่ๆเลย』 「รักมาก......♡」 『เธอก็อย่าทำตามสิ』 「ยูกะจิ โง่♡ ปัญญาอ่อน♡」 『อย่าคิดว่าใส่หัวใจท้ายประโยคแล้วจะพูดอะไรก็ได้นะ』 「สมองกลวง♡」 『คนที่ได้แต้มแดงตลอดปีมีหน้ามาพูดเหรอ』 「ลองเลียนเสียงพี่สาวคนโปรดดู เหมือนมั้ย?」 『แต่ว่าเสียงของพี่สาวคนโปรดที่ว่านั้น ฉันได้ยินไม่ชัดด้วยซ้ำ ใครล่ะ?』 「ซึบะโกะ!」 『ซึบะอะไรนะ?』 อ๊ะ ตอนนี้ตกใจแล้วใช่มั้ย......♡ น่ารักจัง...... 「รู้จักฮานะบาจิ ซึบากิมั้ย? เป็น VTuber ที่ฉันชอบน่ะ」 『......!? !? ....ห๊ะ!!』

「ยู ยูกะจิ!? เป็นอะไร!? มีเสียงดังมากดังออกมาเลย!」 『ไ ไม่......ไม่เป็นไร......ไม่เป็นไร』 「ดูไม่เหมือนไม่เป็นไรเลยนะ」 『แค่ทำลายโต๊ะนิดหน่อยเท่านั้นเอง ไม่ต้องสนใจ』 「ดูไม่เหมือนเหตุการณ์ที่ไม่เป็นไรเลยนะ」 ให้ซึบากิรักษาให้เองหายใจช้าๆ นะ......♡ 『ฮวาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาากกกกกก!!』 「ยู ยูกะจิ!」 ชอบนะ......♡ 『อุว้าาาาาาาาาาาาาาาาาา!!』 「ยูกะจิ!? โอเคจริงๆ หรอ!」 『โอ โอเคแล้ว......จริงๆ นะ ไม่ต้องห่วง......แฮ่ก แฮ่ก......』 「เสียงเหมือนโดนดาเมจหนักมากเลยนะ」 『แค่โดนบาดเจ็บสาหัสนิดหน่อยเท่านั้นเอง ไม่เป็นไร』 「เกือบตายแล้วนี่นา」 『......ก็นะเรื่องนั้นช่างมันก่อน』 「ช่างมันได้เหรอ......」 หูนะ จะเป่าให้นะ? ไปแล้วนะ......? 『......คือว่า ฉันไม่ค่อยมีสมาธิ ช่วยปิดไลฟ์...』 ฟู่ววววววววววววววววววววววว! 「เอ๋? ว่าไงนะ?」 『อย่ามาทำเหมือนฉากบอกรักในหนังโรแมนติกนะ!』 「ไลฟ์น่ะไม่ปิดหรอกนะ ก็นี่เป็นสิ่งที่ทำให้ใจฉันสงบนี่นา......」 『ได้ยินชัดไม่ใช่เรอะ!』 เป็นไง......? เสียงของซึบากิได้ยินง่ายขึ้นกว่าเมื่อกี้แล้วใช่มั้ย......♡ 「อ๊ะ เสียงกระซิบของซึบะโกะ......」 「......」 จะทำให้เป็นทาสของซึบากิเอง......♡ 「อ๊ะอ๊ะ สุดยอด......」 『สุดท้ายถึงไม่ต้องฟังผ่านหูฟังแล้วสมองก็เพี้ยนอยู่ดีนี่』 「ซึบะโกะ ที่ใช้เสียงกระซิบมาหลอกล่อฉันต่างหากที่แย่」 『......เปลี่ยนเรื่องหน่อย ชื่อแอคเคาท์ที่เธอใช้ตอนฟังไลฟ์ชื่ออะไร?』 「เอ๋? ทำไม?」 「ไม่......ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากรู้นิดหน่อยเท่านั้น」 「ฟุ่ฟุ่ฟุ่......ยูกะจิ ฉันเป็นผู้หญิงที่มีความรู้เรื่องอินเทอร์เน็ตสูงนะ? ชื่อแอคเคาท์แบบนั้นแม้แต่กับเพื่อนก็ไม่เอาออกมาโชว์หรอก น่าอายออก」 งั้นต่อไปจะบอกเครื่องในโอเด็งที่ซึบากิชอบกันดีมั้ย? เอาล่ะนะ? 『เปิดเผยความชอบเรื่อง ASMR ก็ไม่เป็นไรเหรอ?』 ชิราตากิ♡ 『ไม่น่าอายกว่าเหรอ?』 หัวไชเท้า♡ 『แล้วก็เสียงดังขึ้นตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ!!』 「อยากกินโอเด็งแล้ว」『ไปเรียนหนังสือซะไป!!』 ฮันเป็ง♡คอนยาคุ♡กันโมโดกิ♡ 「......ว่าแต่ยูกะจิ」 『อะไร?』 「จริงๆ แล้วฉันมีความลับที่ยังไม่เคยบอกยูกะจิ อยู่หนึ่งอย่างน่ะ อยากฟังมั้ย? คิดว่าอาจจะทำให้รู้สึกแปลกๆ เลยเก็บเงียบมาตลอด」 『คิดว่าชาตินี้ไม่มีอะไรที่ทำให้แปลกใจไปกว่านี้แล้วล่ะ วางใจได้』 ไส้กรอก......♡ 「จริงๆ แล้วฉันนอนไม่หลับมาสักพักแล้วน่ะ เลยลองทำหลายๆ อย่างเพื่อแก้ปัญหาการนอน」 『เหรอ งั้นเหรอ......ก็ไม่ได้แปลกอะไรขนาดนั้นนะ』 เต้าหู้ทอด♡ 「แล้วก็เมื่อเร็วๆ นี้ฉันลองใช้วิธีนอนแบบ cognitive shuffle sleep」 『......? อะไรเนี่ย』 ชิกุวะ♡ 「ฟังคำศัพท์ที่ไม่เกี่ยวข้องกันในจังหวะคงที่ แล้วจินตนาการในหัว หลับตาแล้วนึกไปเรื่อยๆ สักพักจะง่วงแล้วก็หลับไปในที่สุด」 『งั้นเหรอ』 「ง่วงแล้วล่ะ」 สึคุเนะ♡ 『เดี๋ยวนะ ตอนนี้แค่พูดเครื่องในโอเด็งเท่านั้นเองนี่!!』 「ฟุวา......」 『เฮ้ย อย่านอนสิ! เฮ้ย! นานะ!』 「แค่งีบหลับนิดหน่อยเอง......ราตรีสวัสดิ์......」 『อย่านอนสิ!!』 เต้าหู้ย่าง♡ 「ฟรี้......」 『......เฮ้ย เฮ้ย นานะ?』 「งืมงำๆ......」 『......』 เรียบร้อย บอกเครื่องในโอเด็งไปจนหมดแล้วนะ♡ 『ถ้านานะหลับแล้ว ฉันจะวางสายได้มั้ย?』 ฉันมากกว่าโอเด็ง......อยากจะกิน♡ทุกคนที่รักมากกว่า......♡ 『หนวกหูเฟ้ยยย!』 「ฟรี้......」 กาโอ! แค่ล้อเล่นน่ะ♡ 『จะวางแล้วนะ? ได้มั้ย? มากกว่านี้ฉัน..ไม่สิ ไม่อยากฟังสตรีม VTuber อีกแล้ว !!』 อาฮะ......♡ อายแล้ว น่ารักจัง♡ 『กุอาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!』 ต่อไปจะทำอะไรให้ดีนะ......♡ 『อ อายเกินไป......』 「เอเฮเฮ......รักซึบะมากเลย」 อืมอืม รักซึบากิมากเลยนะ♡ 『ท ทนไม่ไหวแล้ว...... ยังไงฉันจะวางสายแล้วนะ......』 「งืมงำๆ......」 『แล้วเจอกันนะ......』 ......♡ ฟุฟุฟุ...... ใช่แล้ว งั้นต่อไปจะ...... จะบอกอาหารที่ชอบกันนะ...... 『นานะ? ยูกะ? นี่ชิโนะเองนะ』「งืมงำๆ......」 『ขอโทษ มาสายไปหน่อย』 บีฟสโตรกานอฟ♡ 『......อะไร? ใครเหรอ?』 เปเปอโรนชีโน♡ 『พูดชื่ออาหารกระซิบๆ แบบนี้ทำไม?』 คากุนิ♡ 『การเรียงชื่ออาหารที่ไม่เห็นกฎเกณฑ์......หรือว่านี่อาจจะเป็น』 โชงะยากิ♡ 『เกมต่อคำใช่มั้ย』 คอนโซเมซุป♡ 『ได้เลย รับคำท้า』 ทงคัตสึ♡ 『คากุนิ』 นิกุโซบะ♡ 『แฮมเบิร์ก』 คุริคินตง♡ 『เอาล่ะ ฉันชนะแล้ว น่าเสียดายนะ』 มาฮัตสึคาเงะฟู 『? เดี๋ยวนะ』 ชาวันมุชิ♡ 『ทำไมยังพูดต่อล่ะ? เดี๋ยวนะ』 ยากิโซบะ♡ ราเมง♡ 『......เข้าใจแล้ว ถ้าเธออยากทำแบบนั้น ฉันจะเล่นไปจนจบเลย』 ในที่สุดชิโนะก็เล่นต่อคำไปจนจบการสตรีม 「งืมงำๆ......」 ส่วนนานะไม่ได้ตื่นเลย